Het is nu ma 11 dec 2017, 06:45



Antwoord op onderwerp  [ 22 berichten ] 
 Met Antares naar Ijsland 2017 
Auteur Bericht
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Gezien er in een ander topic geschreven wordt over de aan/afwezigheid van reisverslagen is het misschien een goed moment om ons verslag van onze reis naar Ijsland hier ook maar eens te lanceren.
Wie ook bij de buren actief is, heeft het daar al deels zien passeren. Het wordt gaandeweg aangevuld aan de hand van de beschikbare tijd en goesting.

Wat krijg je te zien? Veel foto's van twee Landrovers en lege landschappen - want dat was waar ik in de eerste plaats voor terug ging. Het is dus geen toeristische trip geweest maar evenmin een hardcore offroad reis.
Het eerste deeltje is alleen tekst maar je mag er gerust op zijn dat er nog veel foto's gaan volgen.

Alvast een om je lekker te maken:

Afbeelding


Veel plezier ermee ;-)

Joris

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 13:53
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
"De Ijslandblues lijkt deze keer nog mee te vallen", dacht ik de eerste week van september. Maar enkele dagen later zat ik me aan mijn bureau alweer stevig af te vragen wat ik daar in godsnaam zat te doen, temidden van first world problems die absurder dan ooit leken. Vergeten paswoorden, synchronisatieproblemen, en er drie uur over doen om eindelijk de mail op het werk te kunnen lezen... alles leek zijn best te doen om de opstart na de vakantie zo lastig mogelijk te maken. Af en toe ontsnapte ik mentaal door terug te denken aan de sprookjesachtige ritten door de binnenlanden, waar alles weer op zijn plek viel en een reset onderging. Het was dan alsof de frisse bries er weer even was, waarbij ze niet zozeer om maar door mijn hoofd waaide en mijn bovenkamer verluchtte. (Of was het toch de airco?)

De binnenlanden waren m'n enige concrete plan voor deze vakantie, en ik hunkerde weer naar de weidse landschappen. Het was de derde trip naar Ijsland, dus we hoefden niet zo nodig de sights te seeën. Gewoon loslaten en rondzwerven. Proviand en diesel waren in principe de enige zaken waar we ons zorgen om moesten maken.

Ondertussen zat er ook een standverwarming in de auto. Ik had de laatste twee nachten doorgewerkt om het secundaire elektrische systeem en de Planar af te krijgen. Op het nippertje zat alles op zijn plek - maar de Planar bleef hardnekkig een foutmelding op de brandstofpomp geven. Frustrerend, want de standverwarming was een absolute prioriteit, vooral om de kou wat draaglijker te maken voor Mevrouw Vogler. Maar het was dringend tijd om te vertrekken, dus dat moesten we dan maar onderweg oplossen. Gelukkig was er de geruststellende gedachte dat we Peter Puma nog zouden treffen, die toevallig gelijk met ons de overtocht zou maken. Als er iémand was die kon helpen met dit probleem, dan was hij het wel. Uiteindelijk zou hij meer dan eens een reddende engel zijn.

Inmiddels was het zondagmiddag - en dinsdagochtend moesten we al aan de boot zijn. Daarenboven hield ik er rekening mee dat we in Hamburg een tussenstop zouden moeten maken voor een planar brandstofpomp, dus we scharrelden snel de bagage bij elkaar en vertrokken in zeven haasten naar Hirtshals.
Peter suggereerde inmiddels per sms dat de polariteit waarschijnlijk fout zat, maar een amateuristisch McGyvertje op maandagochtend op een camping in Osnabruck bracht geen vooruitgang. Ik kon enkel concluderen dat de pomp stuk was... Support van Planar is natuurlijk nul, en de enige hoop was een Webasto- en Eberspacher installateur in Hamburg. Misschien kon die helpen. De man bleek ons ter wille te zijn, en Planar bleek gelukkig geen vies woord te zijn: hij had Planar zelf al eens gecontacteerd in een poging hun producten in het assortiment op te nemen. Tevergeefs, dus hij had geen stukken en de andere pompen waren niet compatibel. Hup, vort dus naar Hirtshals, waar we Peter en Noëlla zouden treffen op de camperplaats aan de Doggersbank.

Tijd werd krap, dus ik trapte Antares op zijn staart en we reden aan een forse snelheid een druilerig Denemarken door. Beetje te snel naar mijn goesting, al heeft een goed opgewarmde Td5 nog verrassend veel reserve aan 130. Die reserve zat duidelijk niet in de ruitenwissers, die in de laatste vijftig Scandinavische kilometers hun ongenoegen uitten middels een luide klak vanuit het dashboard, waarna de linkerruitenwisser zich eigenzinnig ging gedragen. Gelukkig werd het droger, en we konden veilig verder om rond half elf 's avonds te arriveren aan de camperstaanplaats in Hirtshals. We parkeerden Antares in de laatste schemer naast Peters microcamper en toen ik nog lichtjes opgejaagd van de hectiek van de laatste dagen uitstapte, stonden Peter en Noëlla al bij ons. Hun hartelijkheid bracht meteen rust. We waren op tijd voor de boot, en dadelijk mocht de daktent weer open. De vakantie kon beginnen!

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 13:56
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Marieke herinnerde zich dat we om half negen moesten inchecken en dat leek me wel te kloppen. We spraken of rond acht uur te vertrekken, dus de wekker ging op 7:30 - wat me na twee nachten zonder noemenswaardige slaap nog steeds meedogenloos vroeg leek.


Die ochtend, op een camperstaanplaats in Hirtshals om 5 na 8...

Afbeelding

Afbeelding

...draaide ik de sleutel om en hoorde... niks!
Ook de tweede keer niks: behalve een rood knipperend motorlampje geen klik, geen zoemende dieselpomp... niks.
'Godverdegodver, is het dan toch zo', spookte me door het hoofd. '...zijn Land Rovers dan tòch zo onbetrouwbaar? Gisteren de ruitenwissers en nu dit!' Ik moest terugdenken aan 20 jaar geleden, toen we in 1997 onze Peugeot 205 hortend en stotend op 2 cylinders op de ferry moesten jagen, ook in Hirtshals, om later een stevige factuur van een Noorse garage te moeten slikken voor wat uiteindelijk een simpel probleem was.
Ik voelde een dilemma aankomen en lichtjes nerveus gebaarde ik een no go aan Peter. Die bleef de kalmte zelf en raadde me aan om de batterij even af te koppelen.
Reboot - en voilà, die ochtend op een camperstaanplaats in Hirtshals om kwart na 8, startte Antares Threadwell alsof er niks gebeurd was. Ook later zou er op de Nanocom niets te zien zijn. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik Peter dankbaar was.

Om half negen stonden we aan de poort van de terminal, als eerste!

Afbeelding

Dat stemde niet overeen met hoe het leven ons normaal overkomt, dus er moest iets niet kloppen... En inderdaad:
die ochtend, aan de check-in van de ferryterminal in Hirtshals om half negen, bleken we er twee uur te vroeg te staan.
Maar ach, wat zijn twee uur. We maakten nog op gemak een espresso, Noëlla en Marieke kletsten de tijd wel vol en we voelden hoe met het aantal 4x4's ook de kriebels in de buik toenamen. Want bij het zien van al die terreinwagens, weet je dat het écht weer zo ver is. We gaan weer naar IJsland!

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Het is altijd een hele drukte in de rijen, want enkel de chauffeurs mogen met de auto de boot op. Plots moet er nog vanalles gepakt worden, en je ziet hoe de dames als muilezels vol bagage vertrekken naar de pendelbus.

Afbeelding

Did I mention white Defenders are cool? :angel: Een Italiaan, en ik vond het vanaf Brussel al zo'n eind...

Afbeelding

Eenmaal de boot op blijven Peter en ik nog een tijdje op het autodek hangen. We werden zo blij als kleine jongetjes bij het zien van al die Defenders.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Op het bovendek werden we later door een Duitse groep getrakteerd op heerlijke Ijslandtaart. Ik heb toch even moeten nadenken hoe ze dit gedaan kregen, want dit is een doorsnede van de taart: elk stuk was een ijslandse vlag.

Afbeelding

Heerlijk, en feestelijk! Voor ons lagen nu twee dagen van volledige rust, tijd om niets te doen, wat te plannen, te lezen of wat bij te slapen. Ruitenwissers, verwarmingen en rode lampjes waren een probleem voor later, daar konden we nu toch niets aan doen...

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 13:57
Profiel WWW
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo 14 sep 2016, 15:56
Berichten: 92
Woonplaats: West-Vlaanderen
Antwoord met een citaat
Ik dacht dat Antares een binnenschip was - ligt hier regelmatig in Izegem langs het kanaal :D


vr 24 nov 2017, 14:33
Profiel
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma 04 feb 2013, 22:00
Berichten: 1988
Woonplaats: Lede
Antwoord met een citaat
Alvast met spanning dit deel al gelezen! Ik,kijk uit naar meer!!


vr 24 nov 2017, 20:14
Profiel
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za 01 feb 2014, 18:11
Berichten: 1171
Woonplaats: Eernegem
Antwoord met een citaat
Ik heb met veel plezier en hunkering het vorige IJslandverslag gelezen, dus deze zal ik zeker ook volgen. Zullen we toch eens op de planning moeten zetten!

_________________
Kòna | Defender 90 TD5 °2004 |

- Offroad Channel @Youtube -

- Travel and Trips -


vr 24 nov 2017, 20:21
Profiel
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di 05 aug 2003, 11:08
Berichten: 1638
Woonplaats: Zuiderkempen
Antwoord met een citaat
Schitterend, ik volg!

Zetten ze de Defenders bij elkaar op zo'n boot of is dat toeval?

_________________
Raaên = disappearing from the grid = remise à zero
https://sites.google.com/site/raaenteam/home


vr 24 nov 2017, 20:38
Profiel WWW
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 02 sep 2007, 21:45
Berichten: 1378
Woonplaats: Antwerpse Kempen
Antwoord met een citaat
Dat is geen toeval hoor, ik heb toen ca 30 Defenders geteld ... echt niet te doen :D :D :D

_________________
Beste Groeten,
Peter

Defender 110 SW - Td5
Defender 110 HCPU - Puma
Defender 90 ST - Td5


vr 24 nov 2017, 21:30
Profiel WWW
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 02 sep 2007, 21:45
Berichten: 1378
Woonplaats: Antwerpse Kempen
Antwoord met een citaat
Enkele foto's van Joris in actie :

Afbeelding


Afbeelding


Afbeelding

spijtig van de moiré omwille van de verwarmde voorruit
Afbeelding

_________________
Beste Groeten,
Peter

Defender 110 SW - Td5
Defender 110 HCPU - Puma
Defender 90 ST - Td5


vr 24 nov 2017, 21:34
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Geert_DCPU schreef:
Ik dacht dat Antares een binnenschip was - ligt hier regelmatig in Izegem langs het kanaal :D


Het was pas nadat ik onze 110 'Antares' doopte dat ik ontdekte dat je de naam wel vaker ziet op schepen.
Initieel koos ik de naam omdat hij goed klinkt, en toen ik hem opzocht, bleek de betekenis niet eens zo verkeerd te zijn. Het is het concept van 'anti-Ares': het tegengestelde van Ares, het Griekse equivalent van de oorlogsgod /ubermacho Mars - die in deze tijd waarschijnlijk bedolven zou worden onder de 'metoo' hashtags.. Antares is ook iets in de astronomie (wikipedia zal het wel weten) en dus ook vaker de naam voor schepen.. Een forumlid van Def2 was nogal bijgelovig en vond het geen goed teken, want 'Antares' was ook een Britse trawler die vergaan is doordat een duikboot in de netten voer en de vissersboot mee de diepte in sleurde.

Maar daar houden we dus even geen rekening mee...

:|

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 21:49
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Bedankt voor de foto's Peter! In de laatste zat het licht precies goed :wink:

J

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 22:46
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
De overvaart verliep vlot en zonder noemenswaardige problemen. Een plek aan het raam, blik op oneindig, lekkere koekjes uit de tax-free shop, koffie en gezellig buurten bij Peter en Noëlla.
In het restaurant van het schip werd ik aangesproken door een Ijslandse die al 25 jaar gids was en terugkeerde van vakantie. Ze was een auto gaan kopen, 'A convertible', zei ze. Ah bon, en wat mocht het dan voor een wagen zijn? 'An Opel Tigra that I went buying in the UK'. Ik vraag me af of het wel een beredeneerde zet was, want het was dus niet alleen een Opel Tigra, maar ook nog eens een Engelse Tigra: drie dagen reizen en twee zee-oversteken ver, met het stuur aan de verkeerde kant én lichten die de tegenligger in de ogen schijnen. Ik vroeg me af welke gedachtenkronkels daaraan vooraf hadden kunnen gaan, maar hield wijselijk mijn mond om haar plezier in de nieuwe auto niet te vergallen en luisterde naar enkele tips, terwijl mijn tenen krulden omdat ze allerlei dingen op mijn kaart schreef. Topprioriteit was oppassen voor de rivier Lindaa, die dit jaar uitzonderlijk hoog stond, en dat we een boek moesten kopen over geologie. Ze was altijd al geïnteresseerd geweest in geologie, dus ik deed het aanvankelijk af als een persoonlijke interesse en bleef er een beetje sceptisch over. De Lindaa, dat zouden we wel zien..

Maar uiteindelijk bleken die tips wel de krabbels op de kaart waard te zijn. Toen we een dag later inkopen deden in Egilsta∂ir - de eerste stop na het ontschepen, en de plek waar je proviand en diesel inslaat- bezweken we bij de toeristische dienst voor 'Exploring Iceland's Geology' (Snæbjörn Gudmundsson, ISBN 978-9979-3-3625-9), waarin de geologische geschiedenis van de bekendste plaatsen wordt uiteengezet en wat het betekende voor de IJslandse samenleving. Dat beetje extra kennis van het landschap, vergroot des te meer zijn impact. De getallen in het boek doen duizelen, illustreren de enorme schaal van de geologische gebeurtenissen en de weerloosheid van de mens tegen dat natuurgeweld.
Peter kocht er een uitstekende wegenatlas van dezelfde uitgever, die ik uiteindelijk zelf ook aanschafte.

Zoals eerder vermeld stonden vooral de binnenlanden op mijn lijst met een dikke vette stip, onderstreept, fluo gearceerd en aangekruist. Vanaf Egilsta∂ir mikten we daarom eerst op het gebied rond Snaefell- naast de ijskap de hoogste berg van Ijsland. Vooraleer we de F910 op reden, maakten we een stop bij de eerste waterval die we tegenkwamen - dat bleken Litlanesfoss en Hengifoss te zijn:

Afbeelding

Hengifoss ziet er zoals op de meeste foto's die je er van op het net ziet ongeveer zo uit:
Afbeelding

Maar net als het weer, kan ook de toeristische drukte in Ijsland met het kwartier veranderen.

Afbeelding

Terwijl we terug afdaalden naar de parking begon het lichtjes te miezeren en wanneer we de 910 opklommen,
hingen de wolken als een grauwe sluier over het plateau terwijl enkele flauwe zonnestralen diepte gaven aan het landschap.

Afbeelding

De miezer werd regen en de zichtbaarheid nam af. Fijn met krakkemikkige ruitenwissers die er uitgerekend op dat moment even helemaal de brui aan gaven... Ik kon bij momenten niet anders doen dan de achterlichtjes van Peters Microcamper volgen. Dat beloofde voor de komende dagen, wetende dat we ons daar in het oosten amper verder konden bevinden van Reykjavik, met de enige Land Rover dealer in IJsland...

We zochten enkele tracks die in Peters wegenatlas stonden en die ons uiteindelijk naar Snaefell zouden leiden (niet te verwarren met het Snaefelness-schiereiland in het westen). Een eerste keer moesten we terugkeren omdat de weg enkel voor voetgangers, fietsers en ruiters opengesteld was. Enkele wollige vrienden vertelden dat we een eind terug van het asfalt af konden

Afbeelding

en nog geen 10 minuten later had ik al meteen het gevoel dat grenzen vervaagd waren en we ons alleen in een eindeloos en tijdloos landschap bevonden.

Afbeelding

Afbeelding

De zichtbaarheid was wat minder natuurlijk, maar dat konden we nog wel hebben -zolang het maar geen dagen zou aanhouden zoals in 2015.

De mist trok een beetje op en het werd droger

Afbeelding

Afbeelding

maar de wind bleef kil en guur. De zorgen over de ruitenwissers maakten plaats voor de zorgen over de standverwarming.
Omdat je in natuurreservaten enkel op kampeerplaatsen mag overnachten, mikten we op de trekkershut aan de voet van de berg.
Je kan ze hier net onderscheiden op het donkere heuveltje, net boven de bocht in de weg:

Afbeelding

Afbeelding

We waren niet de enigen. Er stond al een groep Duitse overlanders met een gemengd assortiment voertuigen, die de beschikbare plekken voor de auto's bijna volledig vulden. Een Unimog met telescopisch dak, Jeeps, een Troopie en een enkele 110Td4. Na de registratie doken Peter en ik onder Antares om het probleem met de verwarming te onderzoeken, waarbij we de reputatie van Land Rovers waarschijnlijk maar weer eens leken te bevestigen bij de andere 4x4's terwijl de gure wind onder het chassis door joeg. Het was winters koud, waarbij je vingers pijnlijk worden en als steen aanvoelen, en waarbij Marieke de moed wel eens kon verliezen bij het vooruitzicht om weer drie weken in de kou te leven. Die verwarming mòest gemaakt geraken...
Peter stelde voor om toch nog maar eens de polariteit van de pomp om te keren. De fiches kregen we niet meer open, dus de draad werd doorgeknipt en weer aan elkaar gedraaid en voilà: Planar says go... Uiteindelijk had ik het kunnen weten als ik het schema achterin de installatiehandleiding beter had bestudeerd: daar stonden een 1 en 2 op de tekening, en die 1 en 2 stonden héél flauwtjes herkenbaar op de achterkant van de fiche... Zoveel stress om een enkele aansluiting! Ik voelde een voor Marieke plaatsvervangende opluchting en er viel een last van m'n schouders: ik zou me niet schuldig moeten voelen omdat ik Marieke weer naar Ijsland had meegesleept. Long live Electric Pete, die natuurlijk ook nog butyltape bij had om de verbinding goed te beschermen!

We sliepen goed die nacht en hadden goeie moed voor de komende dagen. Nu moesten we enkel de ruitenwissers nog afstrepen...

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 24 nov 2017, 22:51
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma 04 feb 2013, 22:00
Berichten: 1988
Woonplaats: Lede
Antwoord met een citaat
Joris
Wat verwarm je dan juist met die standkachel? Want ik zie dat je een daktent hebt....


Tijdens rijden geeft verwarming toch voldoende?


zo 26 nov 2017, 19:14
Profiel
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
De laad/leefruimte achterin de auto.
Er zijn natuurlijk nog momenten tussen rijden en slapen. Dit jaar was het weliswaar lang niet zo guur als 2 jaar geleden, maar we zijn toch ook dit jaar meerdere keren blij geweest dat we in een warme en droge ruimte konden zitten en eten.

Groeten,

Joris

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


zo 26 nov 2017, 21:48
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo 30 jan 2008, 20:33
Berichten: 977
Woonplaats: beerse
Antwoord met een citaat
Kan niet anders dan een prachtig avontuur geweest zijn. :wink:

Lieven

_________________
you cannot replace a legend you have to create your own

https://sites.google.com/site/raaenteam/home


zo 26 nov 2017, 23:55
Profiel
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Lieven, je mag gerust zijn! En we zijn nog niet eens tegoei begonnen :wink:


Het bleef betrokken, en het was ironisch dat we ons vlakbij een berg van 1833m bevonden en hem uiteindelijk niet gezien hebben...
We pakten ons boeltje, kozen een traject westwaarts op de kaart en doken weer het landschap in. Ik genoot er elke keer weer van om een helling op te rijden, niet te weten wat je op de top zou treffen en me te laten verrassen door het landschap dat zich daar voor ons zou openen.

Afbeelding

We hoopten om aan de rand van een stuwmeer uit te komen, waar we via een grindweg weer wat afstand konden maken.
Dat stuwmeer was er inderdaad. We waren onderweg al een teken gepasseerd dat aangaf dat de weg doodliep en negeerden het een beetje in de veronderstelling dat het enkel voor kleinere auto's zou zijn. Maar het moerassige terrein dat we tussen ons en het stuwmeer zagen, zei genoeg. Als we koppig zouden doorduwen, brachten we onszelf waarschijnlijk in de problemen.

Afbeelding

De weg was weliswaar maar tijdelijk gesloten en wachtte op herstelling maar de boodschap was duidelijk, dus we keerden terug.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Ondertussen maakten we de calculatie van de weg die voor ons lag en wat we in de komende dagen wilden bereiken. Wanneer je dat doet, komt meteen de diesel op de proppen. Onmiddelijk doorzetten naar Askja zou niet slim zijn want we zouden de flexibiliteit voor de komende dagen hypothekeren door niet eerst een tankstation op te zoeken. We waren van plan eerst het stuwmeer te passeren, dan een ongenummerde track noordwaarts te volgen om dan een tankstation op te zoeken langs de 923. Tenminste, dat hoopten we toch, want het tankstation was enkel te vinden in mijn wegenatlas die we in 2013 hadden gekocht.

Het stuwmeer maakte deel uit van een gigantisch project van elektriciteitsmaatschappij Landsvirkjun met een cluster van 3 reservoirs en 5 dammen. Het water wordt van daar via ondergrondse tunnels weggevoerd naar een centrale 73 km (!) verder. Een project dat veel controverse opriep om verschillende redenen, met in de eerste plaats significant ecologisch verlies ten bate van een volledig buitenlands project (een aluminiumsmelterij van Amerikaanse gigant Alcoa) dat maar een minimum aan tewerkstelling bood. Het feit dat er een goedkeurig kwam ondanks enkel negatieve adviezen maakte het er natuurlijk niet beter op. De stroom wordt bijna volledig gebruikt voor de aluminiumsmelterijen ten koste van een magnifieke vallei met dozijnen watervallen en een verstoring van een waterscheiding.
De dam is gigantisch, en ik stond met gemengde gevoelens te kijken naar het enorme bouwwerk, ook al wist ik toen nog niets over de situatie waaronder het bouwwerk tot stand was gekomen. Maar het was ook niet nodig om dat te weten, want met aan de ene kant een fabelachtig,idyllisch landschap met één van de diepste kloven in Ijsland...

Afbeelding

ga je je logischerwijs afvragen wat er aan de andere kant onder het water verborgen ligt

Afbeelding
(en dit is alleen nog maar het overstroombekken...)

want het is duidelijk dat de kloof niet is ontstaan door het stroompje dat er nu nog door loopt...

Afbeelding

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


ma 27 nov 2017, 19:11
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Verder ging het weer door de grijze omgeving.

Afbeelding

We passeerden een tweede dam van het stuwmeer, met dezelfde gespletenheid.
Aan uw rechterkant: een mooie vallei, met zelfs een plekje blauwe lucht...

Afbeelding

en aan uw linkerkant: een hoop stenen met daarachter een belachelijke hoeveelheid water.

Afbeelding

Je stond beter niet te lang bij stil wat daar kan misgaan...

We stegen weer en de omgeving werd opnieuw kaler, met steeds minder landschapselementen.

Afbeelding

Desondanks misten we bijna het track, dat nog net te herkennen was aan enkele vervaagde bandensporen die verderop gelukkig weer duidelijker werden.

Afbeelding

Het voelde onwennig aan om de vlakte in te rijden. Ik had bijna het idee dat ik er niet mocht zijn. De weg was amper bereden en voor ons was het écht wel leeg. Het sombere weer leek opnieuw slechter te worden en de belofte die de blauwe vlek eerder inhield, leek niet ingelost te worden.

Afbeelding

Voor ons lag het onbekende, en ik werd benomen door een gevoel van avontuurlijke spanning in combinatie met een lichte onrust. Het soort kriebels dat je duidelijk maakt dat het nu serieus is. Nu waren we echt aan het zwerven, en ik was blij dat we met twee auto's waren in dit irreële, verlaten landschap. Hier was het verschil tussen een vakantie en een reis: vakantie is vrijblijvend ontspannen, een reis is een mentaal proces.

De weg werd bij momenten grilliger en af en toe was het nodig om te kijken of er genoeg bodemvrijheid was, en of we nog terug konden moest het nodig zijn. Verder op de kaart stonden immers nog enkele doorwadingen waarvan we niet wisten of ze haalbaar waren.

Afbeelding

Bovendien werd het weer opnieuw slechter

Afbeelding

De route was een complete verrassing en leidde ons van de ene verbazing naar de andere. 'Joris, we zijn nu écht op de maan!' riep Peter over de CB (die hij natuurlijk ook voor ons bij had, met zelfs nog een back-uptoestel :) ). Ik moest hem bijna gelijk geven.

Afbeelding

Maar ook hier, iets verderop, weer zoiets typisch Ijslands: hoe leven onverwacht de kop opsteekt bij de kleinste opportuniteit en je verbaast met zijn veerkracht.
Afbeelding
Bij deze groene plek stopten we even om naar de helling voor ons te kijken - opnieuw curieus naar wat zich er achter zou bevinden.
'Dit is een bron denk ik' zei Peter. Inderdaad, zo had ik het nooit bekeken. Ik dacht altijd dat een bron echt 'ontspringt', maar ja: tientallen kleine stroompjes water kwamen samen in deze helling, en maakten het mogelijk dat er weer mos en kleine plantjes groeiden om dan verder een groter riviertje te vormen.

De curiositeit naar wat er vanop de helling te zien zou zijn, werd bevredigd.

Afbeelding

In de verte zagen we kleur: een groene vallei en een rode zweem - rode plantjes, zouden we later merken - en zelfs weer wat zonlicht. Het leek bijna alsof een Tuin van Eden zich aankondigde.

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


ma 27 nov 2017, 19:16
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Het leek alsof iemand ergens een knop had omgezet en een scenario had opgestart. Terwijl de wolken open gingen, kwamen we bij het einde van het plateau en naderden de groene vallei.

Afbeelding

Hier kwam de rivier van het plateau gestroomd en had ze een kleine canyon uitgesleten. Alsof het moest zijn brak de avondzon door. Je zou er bijna euforisch van worden...

Afbeelding

De dag liep langzamerhand ten einde, en deze plek was simpelweg te mooi om er niet meer tijd aan de schenken. Iets verder zouden we kamp opslaan op een grindbank temidden van de rivier: een plek waar we de weg konden verlaten zonder schade toe te brengen aan het landschap. Al konden we net zo goed op de weg blijven staan, want de kans dat iemand zou passeren was sowieso onbeduidend.

Afbeelding
Oei, ik ben blijkbaar vergeten om een foto van onze auto's samen te maken Peter!


We legden nog snel wat kolen op het vuur, maakten het lekkerste schaapskoteletje van de hele vakantie en kropen met een blij hart in bed.

De volgende dag werd het weer alleen maar mooier, en het zou nog meer dan een week zo blijven.

Afbeelding

Ik keek 's morgens uit naar een heerlijke koffie in de zon. Marieke zei dat ze de Coleman niet opgestart kreeg en dat de vlammen de avond voordien even overal vandaan leken te komen. Het lukte mij ook niet en ik kon de benzine gewoon uit gasgenerator gieten - het was duidelijk: de sproeier was versleten. Nu ik er bij stilstond, was het geen verrassing: de laatste tijd duurde het inderdaad al wat lang alvorens er schone vlammen uit de brander kwamen. Een goeie les voor de volgende trips...
Het was blijkbaar de vakantie van kapotte dingen, want een dag eerder had de rits van mijn windblocker het ook opgegeven. We wisten wat zeker te doen de komende week, want hoe mooi het weer vandaag ook mocht zijn: IJsland zonder ruitenwissers, fornuis en windblocker is een no go.
Niet voor de eerste en niet voor de laatste keer kwam Peter to the rescue, en hij toverde zowaar een minuscuul maar capabel gasbrandertje tevoorschijn waar we de rest van de vakantie op zouden koken.

Er was koffie, dus de dag werd alsnog goed opgestart, en na een ontspannende wandeling tot op de helling waar we de dag voordien vanaf waren gekomen, vertrokken we weer naar het noorden. Ondanks het feit dat we nog maar twee dagen onderweg waren, leek het alsof we al heel wat belevenissen achter de rug hadden. Eerst waren er de watervallen en de mistige en mysterieuze omgeving rond Snaefell. Gisteren was er het imponerende van het maanlandschap waar we met ontzag door trokken en dat had plaatsgemaakt voor het warme, verwelkomende groen en rood van deze levende vallei. En morgen was er weer een dag....

Afbeelding

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


ma 27 nov 2017, 19:19
Profiel WWW
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma 19 aug 2013, 22:00
Berichten: 1204
Woonplaats: Kortrijk
Antwoord met een citaat
mooi!!!

_________________
Golf 1 Cabrio 1992 1.8 GLI
Discovery 2 2003 2.5 TD5
Hyundai I30 Break 2014 1.6 I
Golf 7 Break 2016 1.6 TDI


ma 27 nov 2017, 22:19
Profiel
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za 02 aug 2003, 19:28
Berichten: 235
Woonplaats: Maria Ter Heide (Antwerpen)
Antwoord met een citaat
Joris, blijven schrijven en fotograferen man!

SUPER!

Zou verplichte kost moeten zijn voor ellke LaRo rijder: een vakantie in Ijsland doorbrengen!

_________________
Festina Lente


do 30 nov 2017, 13:12
Profiel
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
Roel J schreef:
Joris, blijven schrijven en fotograferen man!

SUPER!

Zou verplichte kost moeten zijn voor ellke LaRo rijder: een vakantie in Ijsland doorbrengen!


Zolang we geen file moeten rijden ;-)
Reizen door een omgeving waar de Defender in thuis hoort is voor mij veruit de meest bevredigende manier om er mee om te gaan. Dan klopt het plaatje helemaal.
Al zullen anderen liever een uitdagend roadbook doen natuurlijk.

Dringend tijd om eens verder te doen want anders is het tegen de volgende vakantie nog niet klaar!
Eerste missie op korte termijn was diesel vinden: vanaf Askja waren er immers meerdere opties om de weg verder te zetten, en daarvoor moesten echt de tanks weer vol wilden we de nodige speelruimte overhouden om rekening te houden met veranderingen in weer en goesting.
Onze kampplaats lag aan de grens van de woestenij. Hadden we rechtsomkeert gemaakt dan zouden we binnen 500 meter weer in de grijze hooglanden staan maar van hier af aan ging het vlotjes door de groene vallei. Het spoor wisselde geregeld van oever, dus we konden meteen het waden weer eens opfrissen.

Afbeelding

Afbeelding

Het waren vooral brede en eenvoudige, ondiepe oversteken. Naast het oppassen om niet overmoedig te worden en het vanzelfsprekend te vinden dat een oversteek niet dieper zou zijn dan de vorige, was het moeilijkste vooral het terugvinden van de weg.

Afbeelding

Hier had degene die voorop reed enkele honderden meters stug volgehouden dat het wel de weg zou zijn :angel: . Maar niet dus, want het ruwe kronkelende wegje was een droge rivierbedding die we onmogelijk zouden kunnen blijven volgen . Bovendien week ze toch wel héél erg van de goeie richting af. Aan de sporen te zien, waren we overigens lang niet de enigen die deze vergissing gemaakt hadden.

Uiteindelijk duurde het niet zo lang meer voor we weer op de F910 uit kwamen. Ondanks het feit dat het de laatste twee dagen voelde alsof we ons in de complete verlatenheid bevonden, was het hele traject vanaf de laatste dam tot de F910 hooguit 20km lang. Het was niet eens de afstand tussen Antwerpen en Mechelen en toch leek het alsof er zo veel gebeurd was...

De gravelweg voelde bijna aan als gladgestreken asfalt - en dan zeker wanneer je rekening houdt met het feit dat de weg hier officieel nog tot de F-categorie behoort. Het is altijd weer verrassend hoe subjectief de beleving van een weg kan zijn.

Afbeelding

Afbeelding

We reden het dal uit, en toen ik uitstapte om de foto hierboven te maken, manifesteerde Snaefell zich er in het landschap, hij zal hier zo'n 30 kilometer van ons verwijderd liggen.

Afbeelding

Opeens was hij daar, de onzichtbare berg van eergisteren. Knal in your face. Altijd weer straf hoe zo'n grote bergen plots en onverwachts tevoorschijn kunnen komen, alsof ze er vijf minuten geleden nog niet waren. We zouden het later ook nog enkele keren meemaken met Her∂ubreid - later op dezelfde dag zelfs - en die ligt dan nog in een relatief vlakke omgeving.

Afbeelding
(Mevrouw Vogler aanschouwt Snaefell nog een keertje, enkele kilometers verder)

Die namiddag legden we een omweg van bijna 80 kilometer af voor Heilige Diesel.

Afbeelding

Eerst 10 kilometer zuidwaarts langs de landelijke 923, over het brugje van Brú...

Afbeelding

...in de hoop om daar het tankstation te vinden dat enkel in mijn wegenatlas was terug te vinden. Tegen beter weten in dus, maar in dit land zal een weg maar zelden ontgoochelen, dus wat was er te verliezen? We waagden onze kans en zoals we al een beetje verwachtten, bleek het tankstation niet meer te bestaan. Ik moest denken aan de richtlijn dat je altijd genoeg brandstof moet hebben om aan het tweede tankstation te geraken, niet het eerstvolgende.
Dat tweede tankstation bleek langs de 1 te liggen en was meteen al het laatste voor Egilsta∂ir waar we drie dagen voordien voorraad hadden ingeslagen toen we van de boot kwamen. We reden dus eerst weer verder weg van de binnenlanden en het leek alsof ik ze aan me voelde trekken. Nee, de andere kant op, de andere kant op!

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


vr 01 dec 2017, 10:22
Profiel WWW
xrover member
Avatar gebruiker

Geregistreerd: zo 17 aug 2014, 22:54
Berichten: 837
Woonplaats: Brussel
Antwoord met een citaat
De tanks van de auto's werden gevuld, de tanks van de dames geleegd, en we konden weer naar het Zuidwesten. Askja - de eerste grote halte - was nog een goeie 150 kilometer verder en dat zouden we nooit vandaag halen - en dan zou je alleen maar aan het rijden zijn in functie van de af te leggen afstand en niet het land zelf.

Eerst weer een stukje langs de ringweg, en dan via de 907 zuidwaarts, met alweer Snaefell als herkenningspunt in de verte:

Afbeelding

Afbeelding


Afbeelding


tot op amper drie kilometer ver van Bru, waar we eerder die dag al twee keer voorbij waren gekomen:

Afbeelding

Een wegwijzer is in Ijsland altijd een beetje feest. Want wat betekent een wegwijzer hier bij ons? Eerste straat links, dan tweede rechts via de zone 30, bij het derde rode licht de steenweg op om die 12 kilometer te volgen, daarna de snelweg op, achtste afrit weer nemen, vierde rotonde rechts en dan tweede links.
Maar de wegwijzers hierboven beloven gravelwegen die zich eindeloos voor je uit door het landschap slingeren

Afbeelding


Afbeelding


met watervallen en doorwadingen, lavavelden en vulkanen met besneeuwde bergtoppen.


Afbeelding


Het zijn niet alleen wegwijzers maar beloften voor fascinerende trajecten - en dan vooral als je ook nog eens deze borden treft:

Afbeelding

want dit is 4x4 territorium. Tweewielaandrijving verboten!

_________________
Antares Treadwell - een 2005 Chawton White Td5 110 Hardtop.
Lidnummer 450


zo 03 dec 2017, 17:56
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Antwoord op onderwerp   [ 22 berichten ] 

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers.


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen
Je mag geen bijlagen toevoegen in dit forum

Ga naar:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
Designed by ST Software for PTF.
phpBB.nl Vertaling